Coronatijdoverpeinzingen

Het is dus ‘even’ schakelen. We zijn nog helemaal niet ziek, maar wel heel tastbaar is dat alles ineens stil komt te liggen. Werk valt uit, nieuwe plannen gaan in de koelkast en iedereen is ineens de hele week thuis. Dat is slikken. Financieel. En sociaal. En qua zingeving. Na mijn eerste spaans benauwde reactie toen de scholen en opvang dichtgingen, ‘Help daar gaat mijn ruimte! Ik kom net zo bij van weer werken, en nu wordt het weer groot deel van de week huismoeder zijn!’ -hoe leuk ik mijn kinderen ook vind-, wordt het besef van het belang van de maatregelen steeds groter. De zorgen waren er al. Wij zelf en de mensen om ons heen kunnen echt serieus ziek kunnen/ zullen worden. Maar nu ook het besef dat we natúurlijk al deze irritante dingen moeten doen; afspraken cancelen, veel binnen blijven en als een gek handen wassen. Alles om de coronacrisis het hoofd te bieden. Ook al is het saai.

Maar er is nog meer. Door de coronacrisis gaat zoveel op de schop nu. De hele maatschappij moet zich in razend tempo aanpassen. Ogenschijnlijk komt alles tot stilstand. Maar achter al die gesloten voordeuren gebeurt er heel veel. Mensen zijn weer massaal aan het (video)bellen om contact met elkaar te hebben. Vinden nieuwe manieren om gezin en werk te combineren, al is het soms een crime. Er wordt stilgestaan bij wat nu eigenlijk echt belangrijk is. 

En het lijkt wel of allerlei normen in mum van tijd veranderen. Het is super intrigerend. Zonder ver in de toekomst te kunnen kijken lijkt het dat een aantal dingen misschien wel blijvend veranderen. Mijn eigen normen maar ook de regels in de samenleving veranderen ineens razendsnel. Wie zou het een paar weken geleden normaal hebben gevonden als iemand geen hand geeft bij een zakelijke afspraak. Maar nu ben je gek als je het nog wel doet. Waar hartelijkheid of beleefdheid altijd golden, leggen ze het nu af tegen verstandigheid. Dit hadden we ons niet kunnen voorstellen. Niet alleen omdat je zelf anders kans loopt het virus te krijgen. Maar ook omdat je óf een beetje dom óf ronduit asociaal bent als je het virus doorgeeft aan anderen, mensen met een zwakke gezondheid in de samenleving. Dat gevoel van verantwoordelijkheid voor niet alleen eigen gezondheid maar ook dat ieder een beetje verantwoordelijk is voor de gezondheid van alle anderen is een nieuw aspect.

Ook de zingeving in werk, en breder, is heel relevant nu. Wat is nu echt belangrijk?! Resultaten opleveren of gezondheid, of…..? En hoe belangrijk is het voor je om mensen te zien? Zit verbondenheid in het fysiek bij elkaar zijn of kun je het ook voelen door op andere manieren contact te hebben? Hoe verhoudt ruimte voor jezelf zich met zorg voor kinderen/ anderen? En wat is eigenlijk vrijheid en ruimte voor jezelf? Kunnen gaan en staan waar je wilt, veel tijd alleen hebben? Filosofisch gedacht is de hoeveelheid tijd eigenlijk een vast gegeven, daar is niet meer of minder van. Vrijheid is dus meer een kwestie van perceptie, het gevoel ongedwongen te zijn, zelf kunnen kiezen hoe je de tijd doorbrengt. Kan je die vrijheid/ ruimte dan ook ervaren in verbinding met zorg voor kinderen? Hier ligt voor mijzelf een belangrijk punt om te onderzoeken. Hoe kan ik me daar geestelijk vrijer in voelen. Kortom, de normale schotten van het leven worden opgeheven terwijl anderen ontstaan. Het is heel interessant hoe zich dat de komende tijd en na de coronacrisis ontwikkelt. 

HNW- Een nieuw kantoor en een nieuwe overtuiging

Door: Renée Verhaar, 20 juni 2012

Persoonlijke overtuigingen zijn bepalend voor Het Nieuwe Werken. Ik hoor mensen wel eens zeggen:”Ik hoef geen smartphone en laptop van mijn werk hoor!” Als ik vraag waarom niet, zeggen ze: “Dan moet ik zeker de hele tijd bereikbaar zijn, ook ‘s avonds.” Hier is duidelijk een overtuiging in het spel. Namelijk: als ik een smartphone of laptop van mijn werk heb, moet ik altijd direct reageren. Overtuigingen kunnen normen, waarden en drijfveren zijn. Ze sturen ons gedrag aan. We hebben deze overtuigingen vaak onbewust. Het zijn daarom soms verborgen bestuurders van gedrag.

Het is goed af en toe bewust stil te staan bij je overtuigingen. Dan kan je beoordelen of deze je helpen of in de weg zitten. Want overtuigingen zijn natuurlijk niet de absolute waarheid. Je hebt immers zelf in de hand of je ‘s avonds je mail beantwoordt. En bekijk het eens anders: wanneer jouw werk plaats- en tijdonafhankelijk uit te voeren is, kan je je dag zelf indelen. Misschien vind je het wel fijn om zes uur op kantoor te werken en ‘s avonds rustig thuis dat stuk te lezen en te reageren.

Het bewust worden van eigen overtuigingen helpt in het maken van keuzes en je professionele ontwikkeling. Dit kan je doen door zelfreflectie. Maar werkgevers kunnen dit ook stimuleren door te vragen naar drijfveren en beeldvorming rondom HNW van hun medewerkers. Hoe vaak hoor je niet dat een organisatie HNW heeft ‘ingevoerd’ met een nieuw pand, hippe werkplekken en de beste elektronische gadgets, maar dat medewerkers op de oude manier blijven werken? Gedragsverandering, het vaak zo moeizaam te beïnvloeden aspect van HNW, zou wel eens een stuk sneller kunnen gaan wanneer organisaties meer aandacht besteden aan onderliggende overtuigingen. Want je bent wat je denkt!

Practice what you teach

Door: Renée Verhaar, 18 augustus 2014

Ken je dat, dat je graag assertief wilt optreden in een situatie, maar het lastig vindt?! Hoewel ik zelf training geef in krachtig en doeltreffend communiceren vind ik het soms (ook) verdomd moeilijk. Of misschien wel juist omdat ik toch zou moeten weten hoe het moet denk ik dan zelfkritisch. Het geval wil dat ik in een leuk oud huis woon, waar een muur in mijn huiskamer -helaas- doorslaand vocht vertoont. Nu grenst deze muur aan de badkamer van de buren, en het hele stucwerk komt los.

Het probleem is al langer aan de gang en twee jaar geleden is in het huis van de buren de hele vloer vervangen door de huiseigenaar vanwege vocht. Maar tegen de verwachting in dat het probleem opgelost zou zijn en de muur aan mijn kant zou drogen, is het alleen maar erger geworden. Het afgebrokkelde stucwerk vormt inmiddels een lelijk gat en ook staat er een lijn op de muur tot waar het water omhoog is getrokken. Ik vermoed dat de douchebak in de badkamer lekt en de ellende zo wordt veroorzaakt. Overbodig te zeggen dat ik de schade lelijk en bovendien verontrustend vind.

Waarom kan ik er zo lang over doen om contact op te nemen met de – inmiddels nieuwe – huiseigenaar om het, voortdurende, probleem aan te kaarten? Ik heb het weliswaar druk en heb wel leukere dingen te doen in mijn vrije tijd. Maar ook en vooral omdat ik zit te dubben over de juiste aanpak. Toch, met het doemscenario voor ogen dat ik binnenkort door een gat in de muur in het huis van mijn buren kijk, moet ik de koe toch eens bij de horens vatten. Ik wil de huiseigenaar tot actie bewegen om de oorzaak te zoeken en te herstellen, maar niet beschuldigend overkomen. En wil me ook zeker niet met een kluitje het riet in laten sturen. Oftewel laveren tussen: “Je gaat het maar oplossen, al sloop je die hele badkamer!.” en “O… kunnen jullie niets bijzonders zien….hmm ja misschien kan ik inderdaad het waterschap vragen of het grondwaterpeil de laatste tijd hoog is.”… Agressief of sub-assertief, ingegeven door ongeduld en de angst nee op request te krijgen, allebei niet echt effectief.

Hoe dan ook al weer wel?! Ik heb het vele malen uitgelegd in trainingen; assertief gedrag is opkomen voor je eigen belang. Ik zie mijn eigen powerpointslides voor me; respectvol maar duidelijk in wat je wilt. Eerst beginnen met wat de feiten zijn, dan je eigen beleving en vervolgens wat je van de ander wilt. Practice what you preach Renée, of beter gezegd, Practice what you teach. “Ja goedendag, met Renée Verhaar, komt het uit dat ik bel? …Ik wil graag iets onder je aandacht brengen, … ja belangrijk. Muur in mijn huiskamer…vocht… stucwerk…brokkelt…grenst aan de badkamer…vermoedelijke oorzaak… nogal vervelend. Ik stel voor dat je binnenkort een keer langskomt om te kijken en te bespreken hoe het kan worden aangepakt. Volgende week, ja prima!” Hèhè was dat nou zo moeilijk?

HNW, Uit het keurslijf, in de actie

Door: Renée Verhaar

Ben jij al aan het nieuwe werken? Of gaat je organisatie binnenkort over op HNW? Veel organisaties zijn flexibel werken aan het invoeren. Dat wil zeggen plaatsonafhankelijk en/of tijdonafhankelijk werken. Maar het kan ook betekenen dat je geen vaste werkplek meer hebt in het gebouw en in een kantoortuin gaat werken.

Het Nieuwe Werken is heerlijk. Het geeft een grote vrijheid aan professionals om hun werk uit te voeren. Maar het betekent ook dat je zelf meer structuur moet aanbrengen en keuzes moet maken. Door verandering in werkomstandigheden merk je ineens welke werkpatronen je hebt en vooral wat voor jou wel en géén optimale omstandigheden zijn. Door je actief voor te bereiden op HNW kan je het een stuk effectiever en aangenamer voor jezelf maken.

Bedenk bijvoorbeeld eens wat jij nodig hebt om lekker in je vel te zitten tijdens werk. Welke ritme heb je? Welke omgeving heb je nodig? Hoeveel sociaal contact vind je prettig?

Hierna een paar tips voor plaats- en tijdonafhankelijk werken om de omstandigheden zo goed mogelijk af te stemmen.

  • Denk goed na over hoe je je met je team verbonden kan blijven voelen. Spreek bijvoorbeeld af om minimaal een keer per week op dezelfde plek te werken. En ga vaker met elkaar lunchen of wat drinken na het werk.
  • Misschien overbodig anno 2012, maar stel je Outlookagenda of Google agenda open voor  je collega’s. En houd hem goed bij zodat iedereen kan zien of je bereikbaar bent, afspraken hebt of vrij bent.
  • Installeer Skype zodat je altijd makkelijk en met beeld met je collega’s kunt bellen, en vergaderingen op afstand kunt houden.
  • Werk hard maar overdrijf niet. Je ziet vaak dat ‘nieuwe Nieuwe werkers’ overcompenseren voor het vertrouwen en de vrijheid die ze hebben gekregen.
  • Laat wel zien wat je doet. Aanwezigheid is niet meer het uitgangspunt: het gaat om je resultaten. Laat niet na je resultaten te delen met je collega’s of externen en betrek ze er bij. Bovendien krijg je vaak nog tips uit onverwachte hoek

Wat is jouw why?

Door: Renée Verhaar 20 juni 2013

Waarom barsten sommige mensen van de energie en overtuigingskracht en anderen niet? Kent u de TedX presentatie van Simon Sinek? In een gloedvol betoog beargumenteert Sinek dat succesvolle organisaties iets gemeen hebben. ‘People buy why you do it’ Het doet er niet toe wát je doet of hóe, want mensen hebben vertrouwen in je als ze in hetzelfde geloven als jij. Als je het goed doet als organisatie, communiceer je je overtuigingen en je doel helder en krachtig en dan volgen, kort door de bocht gezegd, de producten en de werkwijze vanzelf. Van binnen naar buiten in de cirkel.

Ik ben ervan overtuigd dat hetzelfde geldt voor individuele mensen. Als persoon heb je ook een gouden wat-hoe en waarom-cirkel. ‘Het wat’ is de buitenschil, wat je hebt en doet. ‘Het hoe’ gaat over de manier waarop. En ‘waarom’, is de drijfveer onder dat alles. Waarom doe je wat je doet? Waarom is dat belangrijk? Waarvoor sta je ‘s ochtends op?

Veel mensen geven op de vragen naar hun waarom, een antwoord dat eigenlijk een wat is, wat ze graag doen. Dat is ook belangrijk is, maar de drijfveer, het echte waarom, ligt hier nog onder en is essentiëler. Om een voorbeeld te geven, de missie van een trainer/ coach zou kunnen zijn om mensen te helpen leren. Maar het waarom, de ultieme drijfveer daaronder kan zijn; mensen een breder perspectief op zichzelf en het leven laten zien. En trainen is een manier om daar toe te komen.

Het kennen van je waarom, je persoonlijke missie is zeer verhelderend. Over deze zingeving in het leven denken we natuurlijk  alleen niet alledag na. Maar het betekent je bewust zijn van je belangrijkste drijfveer, van de reden van veel gedrag en keuzes in je dagelijks leven. De zomervakantie staat voor de deur geeft misschien een mooie gelegenheid om over jouw gouden cirkel na te denken. Met een voet in het zwembad of boven op de berg uitkijkend over het dal reflecteren; waar word ik eigenlijk precies door gedreven in het leven. Wat is jouw why??